sicim etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
sicim etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

16 Eylül 2014 Salı

BİG BANG- BÜYÜK PATLAMA VE ZAMANIN DOĞUŞU



1) BİG BANG- BÜYÜK PATLAMA

Evren’in varoluşundan önce tüm boşluk homojen bir yapıdaydı.
Şu an Higgs alanı olarak adlandırdığımız alan’da yoktu. Ancak bu boşluk akışkan bir sıvı gibi bir alanla doluydu. Bu akışkan, günümüzdeki uzay’ın bir önceki haliydi.
Bu akışkan ise daha sonradan sicim olarak adlandırdığımız, titreşen (İki ucu arasında 100 ton kuvvet farkı bulunan) iplikçikler şeklindeydi.  Her bir sicimin titreşimi, titreşen birçok başka sicimin titreşimi ile dengelenmişti. Bu nedenle bu sicimlerin küresel bir titreşim alanında var olduğunu düşünüyorum.

Eğer bir küreyi merkez alarak, küreleri bir araya yığarsak elde edeceğimiz şekil aşağıdaki gibidir.

( Burada kırmızı merkez küre hafif gözüken) ile birinci dereceden temas eden 12 küre vardır.  8 küre  de aradaki boşlukları kapatacak şekilde temassız ancak sicim titreşimini dengeleyecek şekilde bulunmaktadır.
Her kürenin içindeki sicim titreşim ile ulaştığı sınır noktada bir diğer sicimle temas noktasında sürekli denge halindeydi.)

Bu sicim alanlarından bir tanesinin çökmesi ile kuvvetler dengesi değişmiştir. Dengesizleşen alandaki karşılanmayan noktalara kuvvet uygulayan sicimlerin dengeleri bozulmuş ve içinde bulundukları küresel alan formlarını da bozmuşlardır. Formları bozulan sicimlerden boşalan alandaki sicimlerin serbest kalan kuvveti ile sağlam kalan sicim alanları önce merkezden dışa itilmiştir. Ve temas ettikleri diğer sicimler üzerinde bakı ile esneme oluşturmuşlardır. Ancak kısa bir süre içinde bunlar tekrar içeriye doğru bileşke bir kuvvet ile itilmişler. Bu sefer birbirlerini dengeleyecek bir karşı kuvvet olmadığı için bu sicim alanlarının da yapısı bozulmuş ve daha büyük bir kuvvet serbest kalıp, merkez ve çevresinden dışa doğru yayılan bir patlamaya neden olmuştur.
(Bunu patlama noktasına kadar şişirilmiş, birbirlerini dengeleyen balonların çok hafif bir basınçla sıkıştırılması olarak düşünebiliriz. Birbirleri ile temasta olan balonlardan biri patladığı zaman denge bozulur. Önce patlama alanında hafif bir genişleme olur. Sonra daralır. Ardından birkaç patlama daha olur. Bu sefer daha geniş bir hacme balonlar itilir. Eğer etrafları kapalı değil ise balonlar hızla dağılır.)
Ancak patlama ile dağılan ve dengeleri bozulan sicim alanlarının hepsi bozulmamıştır. Çünkü zaman doğmuş ve bu parçacıkların yapılarını bozmalarını engellemiştir. (Bunlar daha sonra karşımıza karanlık madde olarak çıkacak.)

2) ZAMANIN DOĞUŞU
Patlama ile esnek uzayın dokusunda bir dalga oluşmuştur. Bu dalga hızlı bir şekilde dışa doğru yayılırken, önüne gelen sicim alanlarını ve serbest kalan sicimleri sürüklemeye başladı.
Her akışkanda olduğu gibi, uzayda dalga ile hareket eden parçacıklara karşı direnç göstererek bir kuvvet alanı oluşturdu. Bu alana Higgs alanı diyebiliriz.

Böylece dalga kuvvetinin etki alanında kalan tüm sicimler ve sicim alanları kütle sahibi oldular. Ve uzay akışkanında sörf yapan parçacıklar olarak bükülmeye neden oldular.
Dalga içindeki bozulmamış sicim alanları, maruz kaldıkları dalga kuvveti nedeniyle yapılarını korudular.
Ancak daha önce alanları bozulmuş olan sicimler birbirlerine dolanmaya, karışmaya, birleşmeye başladılar.
Birbirlerine dolanan ve birleşen sicimler daha büyük sicimler ve parçacıklar oluşturdular. Bir kısmı ise tekrar daha küçük sicimlere ve parçacıklara ayrıştı.
Parçacıkların dalga üzerinde yaptığı bükülmeler birleşmeyi artırdı ve temel parçacıklar oluştu.
Dalgayla yuvarlanarak ilerleyen bu parçacıkların birleşerek ilk temel atom yapılarına dönüştüler.
Ancak oluşan ilk madde parçacıkların hepsi dengede olmadığı için ve dalganın sahip olduğu ivme ile yapılarını koruyamadığı için bozuldular. Daha küçük parçacıklara bölündüler.
Sonuçta dalganın enerjisine ve parçacıklar üzerine uyguladığı kuvvet üzerinde denge kurabilenler varlıklarını sürdürdü. Kalanları da bu denge durumundaki parçacık durumuna ulaşana kadar bu dönüşümleri gerçekleştirdiler.

İşte bu uzayın içine nüfuz ederek onu genişlemeye zorlayan ivme’ye biz “zaman” diyoruz.

Sonuçlar:
1)  Evren ışık hızında genişliyor. Bu hız sabittir. Evrende sabit bir hızla genişliyor.
Uzaktaki galaksilerini yakındakilerden daha hızlı uzaklaşmasının nedeni evrenin eğik ve genişlemenin 3 boyutlu oluşundan kaynaklanmaktadır.
2) Zaman, evrenin varoluş  (bigbang) noktasına göre,  maddenin bulunduğu koordinatı gösteren 4ncü boyuttur.
3) İlk patlamanın enerjisi ile var olan ivme-zaman dalga olarak genişler. Zamanın dalgasal hareketi, uzayı da dalgasal genişlemeye zorlar.
4) Bütün parçacıklar bu dalga ile hareket eder. Dalganın hızına bağımlıdırlar. Eğer parçacık ne kadar küçük ise dalga ile beraber o kadar uyumlu hareket eder. Ancak kütlesi olan parçacıkların dalga ile olan hareketinde, bükülmeden dolayı hızları daha düşüktür.
Bu nedenle bir foton ışık hızında hareket eder.
5) Bütün küçük parçacıklar, tane olsalar bile dalgasal hareket özelliğini bu yüzden gösterir.
6) Zaman aynı anda her yöne doğrudur. Hep genleşme yönündedir. Bu daha üst boyutlara sahip bir uzayın, bizim evrenimize yansımasındandır. Bu nedenle de zaman tek yönlüdür.
7) Herhangi bir kütle’nin hız kazanması ile sahip olduğu zaman kavramı, ekstra, yeni ve geçici bir boyuttur. Bu nedenle içindeki uzay-zaman’a göre görecelidir.
8) Kütle’nin hızı artıkça, kendisine ait özel bir uzay alanı oluşturur. Bu uzay alanı bir öncekinin (içinde bulunduğumuz uzay-zamanın) türevidir ve daha farklı fizik kanunları olabilir.

9) Işık hızı=evrenin genişleme hızı sabittir.
Ama ışığın- fotonun hızı, içinde bulunduğu ortama göre değişkendir.
Böylece fotonun hızı saniyede birkaç kilometreye düşürülmüş olsa bile, ışık hızı sabiti değişmez.
10) Hız artıkça, kütle artar çünkü uzay dokusunda karşılaştığı direnç ( higgs alanı) artar. Ancak uzay üzerinde aldığı mesafe arttığı için (dış gözlemciye göre), aynı mesafeyi daha kısa sürede (iç gözlemciye göre)  almıştır. Bu nedenle iç gözlemciye göre zaman daha az akmıştır. Yani dış gözlemcinin bakış açısına göre, iç gözlemci için zaman daha yavaş olmuştur.

(?) 11) Zaman, uzayı genişleten bir ivme ve bu ivmenin kaynağı olan bir kuvvet ve onun kaynağı olan bir enerjiden oluştuğu için, cisimin uzay ile zaman arasındaki değişen hızı, enerji ve kütle değişimine neden olur. Biz bu etkiyi şu an “karanlık enerji” olarak adlandırıyoruz.

Einstein, özel görelilik ile tüm hareketler için bir yasa getirir:  Bütün cisimlerin uzaydaki ve zamandaki bileşke hızı, her zaman tam olarak ışık hızına eşittir.
C
ismin uzay ve zamandaki bileşik hareketi her zaman birbirini tamamlar. Cismin zamanda yaptığı ışık hızındaki hareketin, bir bölümü uzayda harekete aktarılır, böylece bileşke hareket sabit kalır. Bu cismin zamandaki hareketinin yavaşlamasıdır.
12) Zaman bir cisim için çok yavaşlarsa, varlığını korumak için parçacıklar daha büyük kütleye sahip olur. Ancak zaman durursa, artık parçacıkları bir arada tutan kuvvet kalmadığı için, kütle en temel parçacıklarına, sicimlere kadar ayrışır.

13) Karadelikler, maddenin tekrar sicimlere dönüştüğü ortamlardır.  Ancak tekrar ortaya çıkan sicimlerin bir kısmı normal uzayda, genişlemenin/zamanın hızına maruz kaldığı için, tekrar temel parçacıklar oluşturuyor olabilir.  Buna göre karadeliklere düşen karanlık maddelerin bir kısmı da kara deliklerden, temel parçacıklar olarak savruluyor olabilir.

14) Kütlenin, zamandan(evrenin genişlemesinden) dolayı parçacıkların uzayda yaptığı bükülme sonucu olduğunu iddia etmiştik. Bu nedenle kütlenin taşıyıcısı olan graviton parçacıkları yok. Sadece hesaplanan değerlerde bir kuvvet var.

15) Zaman dalgasal olduğu için parçacıklarda dalgasal hareket ediyor. Dalgasal hareket eden parçacıklarında daha üst boyutlu evren modellerinde, bir var olup bir yok olduğunu hatta başka parçacıklarla etkileşime girebileceğini düşünebiliriz.

16) Bütün parçacıkların sahip olduğu spin, zaman adlı genişletici ivmeden dolayı parçacıkların kütlelerine göre yapılarını (sicime dönüşmekten) koruyan kuvvetin etkisi ile oluşur.
Bunu sürekli genişleyen bir balon zarı üzerindeki misketler gibi düşünün. Misket bir yandan balon zarını bükecektir. Bir yanda da genişlemeyle beraber aynı hızda olsa da (kütlesine göre)  hareket edecektir. Diğer yandan da bu enerjinin bir kısmını da kendi spini olarak kullanacaktır.

17) Tüm kütleler için ele alınacak olan, temel parçacıkların kütlesi ve bunların bileşkesidir.
Yani bir gezegenin kütlesi olarak değil, o gezegeni oluşturan temel parçacıkların kütlelerinin toplamı olarak ele almak gerekiyor. 

What is the Stings ? What is the relation between The Time, The Space and mass

I think,
At the beginning there was only strings which are equivalent to each other in the same force volume.
The space without time was fluid like an liquid. Only there was full of strings which are homogenous and balanced with each other string vibration field sphere.

 After the bigbang, some of these strings are ripping up their force field spherical volume.
At the same moment, "time" is started to exist. Because by the explosion, all (fluid) space was forced to push to be expanding.
So i definite the time;  as the fourth dimension for matter to fix its coordinates in space according to bigbang starting point.

Like an surfer on waves, all ripped up strings and all some other maintained strings were started to trundling in the expanding wave.

Expanding  of space with time is  wavy. So very little and lighter particles can move with the wave. So their speed is the nearly same of expanding of universe as known speed of light.
(At the first, expanding rate of universe was more than light speed, until it produce big particles. Might be (C (speed of light) x C)... When decelerating to (and to derivate from 5th dimension to 4th) C, some big particles started to divide some particles which could survive on C "

At the first expanding moments, some strings are collided, united, divided and formed basic elementary particles.

So Higgs field is  a resistance of space to these elementary particles. And it gives mass to elementary particles.
Think like that homogenous particles in deep ocean  are exposed to a bomb.
With the force of waves of explosion, they would be pushed. But at the same moment resistance of water would be forced them to decelerate. So this particles will create a bending in water with their existence. With the bending, they will get some mass according to water.

The difference is that; our time is expanding to everywhere instead of outwardly of explosion (because of higher dimensions) in our four dimension universe.

I have some conclusions according to this explanations
We are not in 3 dimensions universe but in 4 dimensions.

1) Dark matters are the maintained strings which are maintain their structure due to rolling up with the expanding acceleration.
2) Dark energy is the wave of bigbang,
3) The universe is expanding at a constant rate at the speed of light.
The reason for the rapid divergence more distant galaxies is the curve of universe and the expanding in 3 dimensions.
4) The time shows us our real coordinates as fourth in space according to point of bigbang
5) With the explosion of bigbang, all space was forced to expand in waveform.
6) (Because of above explanations) Time and space are nested.
7) Light particles are moving with space-time. Space is expanding with the force of "the time" in waveform. So photons are surfing on space-time at the rate of expanding. But some other heavier particles can not move at the same speed (because of resistance of space).
8) With the waveform of time-space, photons are acting as a wave and also as a particle.
9) We derivate the direction of expanding of universe is to everywhere (in our 4th dimension universe).  But never to the bigbang point back.
Thus I assume, Direction of the Time is only to outwardly. So the time can not be reverse.
10) If you may stop time (Ie, when the speed of light is reached) all matters will be distributed to the smallest parts (strings).
11) Accordingly  The black holes are the space fabrics generating (shredding) matter to the strings.
12) Some of these strings are collided and united again to form the basic elementary particles. But most of the are gaining a mass with the expansion acceleration (the time) as a dark matter.( So some dark matter can be turned into matter by black holes)
13) The main physics rules are different in black holes. Because, the speed of expanding (time) space which combining matter from strings are different.


https://www.youtube.com/watch?v=nqRTv4WdL2s

21 Şubat 2013 Perşembe

Büyük Patlama


Bu bilimkurgu düzeyinde bir düşünce deneyidir. Bu gözle değerlendirmenizi bekliyorum.

Yapmaya çalıştığım şey, teorik ve deneysel bilgilerden kısa ve öz bir bileşke derlemektir.
Bu konuda akademik eğitimi ve çalışması olmayan biriyim. En azından bir başkasının bakış açısına katkıda bulunmayı umuyorum.

Bazen uzmanlık düzeyinde bilgi sahibi olmak, ana parçayı görmeyi engelliyebiliyor çünkü.
Öncelikle uzay ve evreni kendime göre tanımlamak istiyorum. “Uzay” her şeyi kapsar. İçinde bir ya da daha çok evren olabileceği gibi hiçbir şey de olmayabilir.
Evren içinde bulunduğumuz ve var oluşundan itibaren sorguladığımız bölgedir.

Uzay “zaman ile “veya “zamansız” esnek ve homojen bir yapıdadır. Uzay zamandan bağımsızdır.  Ancak “zaman”, uzaya bağımlıdır.
Ayrıca, evrenimizin içinde kaldığı uzay bölgesi heterojendir.

İlk önce büyük patlama öncesi ne olduğunu düşledim.
Eğer sicim teorisinde belirtilen sicimler bu dönemde var ise nasıl olurdu diye düşündüm.
En başta tüm uzay homojen bir yapıda bu sicimlerle dolu olurdu. Tüm sicimler sıkışık ve özdeş olduğu için, hepsi aynı boyutta ve şekilde olurdu.

Hepsinin aynı boyut ve şekilde olması durumunda titreşen bu sicimler sonsuz boyutta titreşirdi. Bu da her titreşen sicimin (belki de Planck ölçeğinde) bir SCS olarak tahmin edilebileceğini gösterdi.
Sonsuz sayıda titreşen homojen bir SCSler topluluğu. (Mikro dalgada ısıtılan durgun su molekülleri gibi)
Sonra bu sonsuzluk içinden, başlangıç noktası olarak bir SCS seçtim. Bu SCSden başlayan bir patlamayı hayal ettim. (Neden oldu? Hiçbir önerim yok)

Evrenin ilk anında büyük patlama öncesi için bir kesitSadece bir tane başlangıç sicim SCSi ve buna temas edenleri ele aldım.
Bunu şekilde “içte kırmızı olan” olarak çizmeye çalıştım.
Bu SCSleri (Sonsuz Titreşen Sicimler) SCS olarak adlandırdım.











 

 


Üst ve Alt görünüş


Şeklin açıklaması:
Ana hedefim; tüm SCSlerin hareket edemeyecek bir arada oldukları temel şekli oluşturmaktır.
Kırmızı SCSi büyük patlamanın başlama merkezi olarak düşünün.
Herhangi bir noktasını taban farz ettim.
Gri renkli olanlar bu SCSnin ekseninde olanlardır. 6 adet eksen SCSi olacaktır.
Eksenin altında ve üstünde (simetrik olarak) gene temas halinde 3’er SCS daha bulunmaktadır. Bunlar kutup SCSleridir. (Alt ve üstte koyu mavi ile)
Her kutupta; kutup ve eksen SCSleriyle temasta olan da 3 er tane daha (açık yeşil ile gösterilmiş) SCS daha mevcuttur.
Bu SCSler merkezdeki SCS ile temas halinde değildir. Ancak merkezdeki SCSi direk olarak görebilmektedirler. Bunları ikincil SCSler olarak adlandırdım.

Sonuç;  merkez SCS ile temasta 12 SCS ve etki alanında olan 6 SCS mevcuttur.
Bu sistemdeki toplam SCS sayısı 19’dur.
Bu nedenle 11 boyutlu olduğu hesaplanan evrenin; gerçekte 19 boyutlu olabileceğini düşünüyorum.
Kırmızı SCS den başlayan ve her yöne homojen bir patlama olduğunu düşündüm.
Her SCS yüklendiği enerjiyi 10 SCSe daha iletmektedir.
(12 SCS= 1 tanesinden alıyor, kendisi (1) aktarıyor, 10 SCSe iletiyor).
Aynı şekilde patlama enerjisinin dalgası dış taraftaki 6 ikincil SCSi daha itiyor
(Bu sistemi simülasyon programı ile görebilmek isterdim.)
Bu patlama zincirleme reaksiyon şeklinde yayıldı.
Uzay esnedi. SCSler arasında boşluk oluştu. Esneme üzerindeki SCSler tekrar, ilk SCSnin (kırmızı) koordinatlarına doğru itildi.
Bu sefer, merkezde birleşen SCSlerin yapıları daha büyük bir bileşke kuvvet altında bozuldu. Açığa çıkan enerji SCSleri her yönde süpürmeye başladı.
Süpürmenin etkilediği SCSlerin durumları ve yapıları değişti. Birbirleri ile kaynaşan, ayrılan, ezilen, uzayan SCSler ile bir çok yapı oluşturdular ve tekrar değiştiler.
İlk 12 SCS (başlangıçta merkez SCS ile temasta olan) birbirleri ile çarpıştıkları zaman dağılıp esnemiş ve sicimler uzayarak ilk boyutları oluşturmuş olabilirler.

(Ancak bunlardan 3 tanesi niye uzuyor da kalanı kıvrılıyor?
Bunu belki yukarıda belirttiğim benzetim ile anlamak mümkün olurdu.
(Bence kendi aralarındaki enerji aktarımında finobocci dizisi şeklinde bir bağlantı var. )

Zamanı diğer boyutlardan ayrı tutmak gerekiyor. Çünkü gerek var oluş şekli ile gerek ise işlevi ile farklıdır.
Zamanı, bir boyut olarak ele alırsak evrenin genişlemesi ile zamanın varlığı birdir. Birbirleriyle iç içedirler. Uzay dokusu edilgen, zaman ise etken olandır. Uzay dokusu, zamanın etkisi ile geriniyor ve genişliyor. Zaman, uzayı genişlemeye zorlamaktadır. Çünkü zaman, uzayın genleşme ivmesinden başka bir şey değildir.  Ve bu ivme, kütlenin de ana sebebidir.
Zamanın (=genleşme ivmesi) her boyuta ve tek yönlü olması nedeniyle, zamanda geriye yolculuk mümkün değildir.
Zaman, uzayı dalgasal olarak etkilemektedir. Bu nedenle de uzay dokusundaki tüm parçacıklar bu dalga içinde, dalgayla hareket etmektedir.

Ancak içinde bulunduğumuz zaman dalgasının önünde ya da arkasında bir başka zaman dalgası daha olabilir. Bu dalgalar üzerindeki fizik kuralları biraz daha farklı olabilir.

Yani bir başka zaman dalgasına geçtiğimizde, bizimkine çok benzer (çok küçük farklılıklarla) bir başka zamanın sürekliliğine gideriz.